nieuws-image
9 november 2016
Na 5 jaar bijstand heeft Marco (56) weer een baan

Hij studeerde cum laude af in de scheikunde, won een internationale wedstrijd en gaf leiding aan een succesvol bedrijf met 25 werknemers. Toch belandde Marco (56) vijf jaar geleden in de bijstand. Hij gaf niet op, en inmiddels verdient hij als leraar scheikunde weer zijn eigen geld. “Ik wilde heel graag weer onder de mensen zijn.”

Zijn leven was één groot succesverhaal. Marco zat met de directie in luxe hotels, de champagne vloeide rijkelijk. Te rijkelijk. “Ik was alcoholist. Dat is een ziekte waar je aanleg voor hebt. Maar drinken is zó geaccepteerd dat niemand me het signaal gaf dat het niet goed met me ging.”

16 operaties

Marco’s dochter haalde hem op uit Roemenië toen hij wel erg lang wegbleef na een zakenreis. “Ik was heel erg ver heen. Ik heb me vrijwillig 8 weken laten opnemen in een kliniek. En ik ben abrupt gestopt met drinken. Niemand geloofde dat, maar het kan. Als je de wil hebt en de knop echt omzet.”

De artsen dachten dat hij wel zou herstellen. Maar vier maanden later bleek zijn lever heel hard achteruit te zijn gegaan. Een levertransplantatie was noodzakelijk. Er waren complicaties, 16 operaties volgden. Terwijl Marco van ziekenhuis naar ziekenhuis ging, lag zijn werk volledig stil. “Ik heb iedereen moeten ontslaan en ik had geen cent meer over.”

Reclamefolders

Marco onderging een tweede levertransplantatie, dit keer met meer succes. En hij kreeg een bijstandsuitkering. Veel minder geld dan hij gewend was. “Het eerste wat ik deed was de overbodige uitgaven naar nul terugbrengen. Ik dronk natuurlijk al niet meer, maar ik stopte ook met roken. En ik had zeeën van tijd, dus ik nam alle reclamefolders door. Daardoor kon ik heel veel besparen op mijn boodschappen.”

Hij merkte dat veel mensen in dezelfde situatie dat zielig vonden. “Zij wilden blijven eten wat ze lekker vonden. Nou, dat deed ik ook. Ik ben gek op een blikje tonijn, maar ik wachtte tot het in de aanbieding was. En dan kocht ik er meteen twintig. Zo kon ik in de bijstand zelfs sparen. Honderd euro per maand.”

Stapje terug

Toen zijn gezondheid het weer toeliet, wilde Marco zo snel mogelijk weer aan het werk. Hij probeerde weer een eigen bedrijf op te zetten, maar dat ging niet meer. “Je bent niet meer wie je was. Je kunt niet meer wat je kon. Dat moet je accepteren. Je zet een stapje terug op de maatschappelijke ladder. Maar dan is er nog steeds heel veel wat je wél kunt.”

De gemeente bood hem het standaardprogramma aan: doosjes insteken. “Dat heb ik geweigerd. Ik was bereid om alles te doen, als het maar zinvol was. Ik heb het geluk gehad dat ik een ambtenaar trof die dat begreep.” Die ambtenaar, Johan Teske, zag wat Marco in zijn mars had en was bereid om daarin te investeren. “Zonder Johan had ik nu nog steeds in de bijstand gezeten.”

Solliciteren

Marco mocht op kosten van de gemeente Leiden een opleiding tot leraar scheikunde gaan doen. Al tijdens die studie besloot hij te solliciteren. Met succes, ondanks zijn achtergrond en zijn leeftijd. Tot het eind van het schooljaar vervangt hij een zieke docent op het Alkwin College in Uithoorn. Daarna verwacht hij snel weer een nieuwe baan te vinden. “Er is een enorm tekort aan leraren scheikunde.”

Het doet Marco goed om voor de klas te staan. “Ik ben weer onder de mensen, daar verlangde ik naar toen ik in de bijstand zat. En ik wilde wat nuttigs doen voor de maatschappij. Wat is er dan mooier dan je kennis over te dragen aan jonge mensen?”

Wat vind jij van het verhaal van Marco? Laat het ons weten!
  • This field is for validation purposes and should be left unchanged.

Bekijk meer